2005/Sep/26

มีคนบอกเราว่า "เราดูๆกันไปก่อนนะ"

จำได้ว่าตอนนั้นยืนอมยิ้มอยู่คนเดียว

ตอนนี้ ไม่รูสิเราก็ยังดูดู กันอยู่

ทุกอย่างเหมือนเดิม เหมือนก่อนที่เราจะตกลงดูๆกันไง

เค้ายังพูด ถึงเพื่อนสนิทของเค้าคนนั้น

ยังบ่นน้อยใจในความไม่ใส่ใจของเพื่อนของเค้า

บ่นว่า เป็นเหมือนคนในบ้านแล้วทำไมพูดเตือนอะไรไม่ได้

บ่นว่าทำไมรู้สึกดีดีด้วยไม่ได้

ถ้าเป้นเมื่อก่อนเราคงไม่คิดอะไร

ตอนนี้เราก็พยายามไม่คิดอะไร

ไม่ใช่อารมณ์หึงหวงแต่แค่น้อยใจ แล้วก็ไม่เข้าใจมากกว่า

เวลาคุยกันรู้แหละว่าเหมือนเราเป้นที่พึ่งทางใจ

เพราะเรารู้หลายๆ เรื่อง หลายๆ อย่างที่เพื่อนเค้าไม่รู้

พอคุยด้วยแล้วเลยสบายใจ

แต่...บางที

ไม่รู้สิเราบอกกับหลายๆ คนว่าเราฟังได้นะ

แต่ฟังแล้วมันทำให้เราคิดว่าเค้ายังห่วงเพื่อนเค้า แล้วก็รู้สึกดีดีด้วยอยู่

แล้วเราหละ เราอยู่ส่วนไหน

คือ จริงๆ แล้วถ้าเค้าบอกมาว่าคิดยังไงกับเพื่อนเค้า

เราคงไม่รู้สึกแย่ๆ อย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้

:(

หลายคนคอยดู และเตือนด้วยความเป็นห่วง

เรารู้ว่าเราควรจะรักตัวเองมากๆ

บางทีเราก็รู้สึกเหมือนกับที่เค้าว่าเพื่อนเค้าแหละ

เหมือนเป็นอะไรที่มีประโยชน์

ยอมรับว่าตอนนี้เราสับสน มาก

จริงๆ นะเพราะบางทีพอเราคิดจะถอย

ก้าวออกมายืนอยู่ตรงที่ที่เคยยืนอยู่ เค้าก็จะ เหมือนหยุด เหมือนเดินเข้ามาหาเรา

แล้วพอเราเร่งเดินไปใกล้ เค้าก็เหมือนจะดีดตัวออกห่าง

เคยบอกแล้วใช่ไหม ถ้าไม่คิดอย่าทำให้คิด

เพราะคนที่เสียใจสุดท้ายมันจะมีแต่เราคนเดียว


edit @ 2006/05/16 22:24:02

Comment

Comment:

Tweet